Η εποχή που ο θάνατος αποκτά σημασία μόνο μέσω της σύγκρισης

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΙΔΕΕΣ

Η εποχή που ο θάνατος αποκτά σημασία μόνο μέσω της σύγκρισης

-Πού πας Πέτρο;
-Πέθανε η θεία μου, πάω στην κηδεία της.
-Αχ Πέτρο… Δεν είναι λίγο υποκριτικό; Το ξέρεις πως πέθανε και το παιδί της γειτόνισσας της Κυρά Μαρίας, δε θα πας στην κηδεία του;
-Έχεις δίκιο, χαζομάρα μου, θα πάω.
-Αχ Πέτρο.. Γιατί, επειδή τους ξέρεις προσωπικά; Κάθε μέρα στην πόλη πεθαίνουν 200 άτομα, για αυτούς δεν νοιάζεσαι;
-Λάθος μου, έχεις δίκιο, στο νεκροταφείο θα προσευχηθώ για όλους.
-Ναι Πέτρο αλλά οι περισσότεροι πεθαίνουν από φυσιολογικά αίτια.
Στο Παρίσι, πέθανε κόσμος από το πουθενά για ένα τρομοκρατικό χτύπημα χωρίς λόγο.
Επειδή δεν είναι συμπολίτες σου δε σε νοιάζει;
-Ναι το ξέρω, έβαλα τότε τη φωτογραφία μου σε μπλε-κόκκινο-λευκό πλαίσιο για συμπαράσταση.
-Α έτσι… Επειδή η Γαλλία είναι συγγενής πολιτισμικά χώρα με μας.
Για τους Σύριους που πεθαίνουν κατά χιλιάδες κάθε χρόνο δε σε νοιάζει.
Αν για το Παρίσι κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή, για τη Συρία πρέπει να βγάλουμε τον παγκόσμιο σκασμό για 30 χρόνια!
-Mα προσπαθώ, συμμετέχω σε ομάδες αλληλεγγύης.
-Αλλά δεν πονάς για αυτούς όσο για τη θεία σου ε; Εγωισμός..
-Έρχομαι σε δύσκολη θέση, αλήθεια θα κάνω περισσότερα.
-Για τους Σύριους ε; Επειδή είναι συγκαιρινοί σου. Για αυτούς σε ένοιαξε.
Τα 6 εκατομμύρια Εβραίων που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τους Ναζί δεν τον ενδιαφέρουν τον κύριο Πέτρο.
-Όχι αλήθεια δεν είναι έτσι… δεν. Το ολοκαύτωμα είναι από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας για μένα.
-Οι Εβραίοι όμως έχουν λαό, ορθοποδήσανε. Για να μη σχολιάσω το πως φέρονται τώρα στους Παλεστινίους.
Οι Αφρικανοί όμως που στιβάζονταν κατά εκατομμύρια σε γαλέρες για να πουληθούν σαν σκλάβοι και οι μισοί πέθαιναν στην πορεία, επειδή είναι πολλά χρόνια πίσω, δε μας νοιάζει ε;;
Να του, του κύριου Πέτρου για τους Αφρικανούς!
-Όχι όχι δεν είναι έτσι. Αλήθεια νοιάζομαι. Το δουλεμπόριο ήταν ό,τι χειρότερο στην ιστορία του ανθρώπου.
-Χα.. το δουλεμπόριο… Πες το στους Ινδιάνους Πέτρο, που πήγαμε στη γη τους, τους πολεμήσαμε, τους πουλήσαμε σαν σκλάβους, σχεδόν τους αφανίσαμε.. Μα πώς μπορεί να μη σε αγγίζει καν;;
-Με αγγίζει, με αγγίζει αλήθεια!
-Και τι κάνεις για αυτό, παίρνεις καφέ απ’ τα Στάρμπακς;; Σπουδαία στήριξη. Υποκριτή!
-Εεε, τελικά Μάκη συγνώμη πρέπει να φύγω.
-Πού θα πας;
-Για καφέ.
-Και η κηδεία της θείας σου;
-Άσε μας μωρέ με την γριά, όλα στον αδερφό μου τα έγραψε ούτως ή άλλως. Πάω για καφέ.
-Α, για καφέ όντως; Tην καλύτερη δουλειά κάνεις, με τόσες σκοτούρες που μας φορτώνουν..
Kαλά να περάσεις Πέτρο!
Facebook Comments
(Επισκέφθηκε 222 φορές)
Hobo with a pen

Hobo with a pen