Ζωντανή νεκρή- για την Ηριάννα

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ζωντανή νεκρή- για την Ηριάννα

Εδώ ψάχνουμε ζωντανούς για να θάψουμε,
όσους αντιπαθούμε, όσους μας αγριοκοιτάξουνε.
Εδώ πετάμε σπόρους ζωής σε φυλακές,
άμα φυτρώσει ελευθερία να χαθεί μες στις σκιές.

Αράζουμε στον καναπέ μας- κάνουν ζάπινγκ σε ζωές.
Κλείνουν όποια κρίνουν πως έχει ανυπόφορο σασπένς.
Το γυρίζουν στο κανάλι με τους μπλε προσκόπους
μας μιλάνε, μα δε μας βλέπουν σαν ανθρώπους.

Μας δικάζουν κάθε μέρα πίσω από μικρόφωνα
κι ύστερα την αυτοδικία αποστρέφονται ομόφωνα.
Δυο μέτρα, δυο σταθμά, φιλελεύθερα και δικτατορικά.
Kαι απ’τα δεξιά τους πάντα να γαυγίζουν δυο σκυλιά.

Ρίξαμε στη ζούγκλα μας μια κουταλιά μπετό και Καντ,
άλλαξε η γεύση της, νομίσαμε πως άλλαξε κι εμάς.
Τώρα, θυράματα τρέχουμε ντυμένα με σπορτέξ,
τα θηρία δεν έχουν νύχια και τα αποκαλούμε δικαστές.

Βουβές κραυγές, δάκρυα μπροστά από οθόνες
η δικαιοσύνη μας τυφλή κι οι μπάτσοι προμαχώνες.
Σκοτάδι κυοφορούσαμε και τώρα σα λεχώνες,
ψάχνουμε τη λογική σε τρύπιους νόμους και κανόνες.

Ίσως εθισμένοι στα δάκρυα ενός Κολοσσαίου
διψάμε για έναν μάρτυρα- το feeling του μοιραίου.
Για να μπορούμε να φωνάξουμε, να βλασφημίσουμε,
παρατάμε τα παιδιά μας, πρωτού τα υπερασπίσουμε.

Ίσως τα θηρία να βρίσκουν πάντα πάτημα,
στο ανάξιο και συνήθως κομπασμένο μας ανάστημα.
Ίσως η Μήδεια να ‘σφαζε τα παιδιά της ένα ένα,
για την τραγωδία- η υστεροφημία σε μια πένα.

Εδώ μας κλέβουν την ανάσα απ’ τα πνευμόνια,
ωθέ κείμεθα ανήμποροι στα Μαρμαρένια Αλώνια.
Ζωντανοί νεκροί, χωρίς καμιά επίγνωση
σαν τα ποντίκια, ζούμε μόνο από εντύπωση.

Εδώ μανάδες κλαίνε- μα η βουή τους λησμονιέται.
Γιατί το βλέμμα αποτυπώνει, μα ο νους το απαρνιέται.
Δεν κοιτάμε πια τα χέρια μας, θα προτιμήσουμε ένα ψέμα,
φοβόμαστε πως θα ‘ναι- βουτηγμένα μες στο αίμα.

Εδώ σφίγγουμε γροθιές, εδώ χύνουμε δάκρυα,
εδώ η Ηριάννα πέρασε και έμοιαζε πανάρχαια.
Αυτό το έργο πια, δεν παίζεται ασπρόμαυρο,
το εισητήριο στο φως, σου μοιάζει κηδειόχαρτο.

Εδώ έμεινες μόνος, να γράφεις, να μιλάς
έξω θερίζονται άνθρωποι κι εσύ ένας γραφιάς.
Έξω η ανθρωπότητα στέκει λαβωμένη,
εσύ αναμένεις το αύριο ή αυτό σε υπομένει;

Facebook Comments
(Επισκέφθηκε 255 φορές)
Hobo with a pen

Hobo with a pen

Leave a Reply