Μην εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους με φιλοδοξίες, εμπιστεύσου τους ανθρώπους με όνειρα. Αφιερωμένο στον Γκρέγκορι Πέρελμαν

Uncategorized ΙΔΕΕΣ

Μην εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους με φιλοδοξίες, εμπιστεύσου τους ανθρώπους με όνειρα. Αφιερωμένο στον Γκρέγκορι Πέρελμαν

Δε μου αρέσουν οι άνθρωποι με φιλοδοξίες, μου αρέσουν οι άνθρωποι με όνειρα.
Οι άνθρωποι με φιλοδοξίες, οι αμειγώς ψευδονάρκισσοι, στην ουσία κυνηγούν να υοθετήσουν την εικόνα μιας κατάστασης και όχι την ίδια την κατάσταση, γιατί κάποιος κάποτε στη ζωή τους (οικογένεια, κοινωνία, δάσκαλος, τηλεόραση, παρέες) προσέδωσε σε αυτή την εικόνα αξία.
Οι φιλόδοξοι θα κυνηγήσουν σπουδές και μεταπτυχιακά πάνω σε θέματα που ποτέ δεν τους απασχόλησαν σοβαρά, γιατί κοινωνικά θεωρείται σπουδαίο, γιατί έχει οικονομικό αντίκρυσμα.
Θα αφιερώσουν όλο τους το χρόνο σε ασήμαντες, αδιάφορες δουλειές με καλές οικονομικές απολαβές.
Θα κυνηγήσουν τη φήμη, θα μπούν σε μια μπάντα όχι για τη μουσική, αλλά για το κοινωνικό πρεστίζ.
Θα φτιάξουν ένα ροκ ή χιπ χοπ συγκρότημα και με την πρώτη ευκαιρία θα το χώσουν στα μπουζούκια.
Θα μπουν στο πολυτεχνείο για να επαναστατήσουν κι ύστερα θα κατσικωθούν σε μια καρέκλα για να αποκομίσουν εξουσία και χρήμα, θα κυνηγήσουν ομιλίες στο TEDx, θα σπουδάσουν υποκριτική για να γίνουν σταρ σαπουνόπερας.
Θα κάνουν ταινίες για τη δόξα που θα τους αποφέρουν, θα ψοφάν να εμφανιστούν ανεπάγγελτοι στο γυαλί έστω σαν γλάστρες, έστω σαν ζώα reality, θα κάνουν τα πάντα για να κερδίσουν κάτι -δόξα, χρήμα, εξουσία, αναγνωρισημότητα- στη συνείδηση των άλλων γιατί στην ουσία δεν έχουν οι ίδιοι σε καμία εκτίμηση των εαυτό τους.

Οι άνθρωποι με όνειρα αγαπούν τον εαυτό τους. Και ό,τι αγαπάς, το καλλιεργείς, προσπαθείς να καρποφορήσει.
Οι άνθρωποι με φιλοδοξίες έχουν λαγνεία για τον εαυτό τους. Προσπαθούν να τον ξεζουμίσουν, να τον γκρεμίσουν και να τον ξαναχτίσουν, να τον αλλάξουν, να δουν τον εαυτό τους μέσα από ένα άλλο μάτι, από το μάτι του θεατή τους,
γιατί ο καθρέφτης τους, τους ενοχλεί θανάσιμα.
Διψάν να δημιουργήσουν στα μάτια των γύρω τους την εικόνα που θα ήθελαν για τον εαυτό τους, ώστε να πειστούν ύστερα και οι ίδιοι πως την απέκτησαν, πως έγιναν αυτό που θα ήθελαν, επειδή κατάφεραν να πείσουν τους θεατές τους για αυτό.
Ζουν τη ζωή τους μέσα από τα μάτια των άλλων.

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από το δίπολο Κωστόπουλου-Πέρελμαν.
Ο Πέρελμαν, Ρώσος μαθηματικός, ζει σε ένα υπόγειο στη Ρωσία με τη μάνα και την αδερφή του.
Χρόνια πριν έλυσε ένα από τα άλυτα εδώ και έναν αιώνα μαθηματικά προβλήματα, την εικασία του Πουανκαρέ, ένα από τα επτά προβλήματα της χιλιετίας.
H παγκόσμια μαθηματική κοινότητα χρειάστηκε 4 χρόνια για να επαληθεύσει τη λύση του, την οποία ανέβασε σαν open source στο internet αποφεύγοντας κάποιο αναγνωρισμένο επιστημονικό περιοδικό.
Του απονεμήθηκε έπαθλο ένα εκατομμύριο το οποίο αρνήθηκε. Του ζητήθηκαν συνεντεύξεις τις οποίες αρνήθηκε.
Του απονεμήθηκε το μετάλλιο Fields το οποίο αρνήθηκε λέγοντας “Ι ‘m not interested in money or fame; I don’t want to be on display like an animal in a zoo.” Ζει ακόμα με τη μάνα και την αδερφή του και όταν ένας δημοσιογράφος κατάφερε να τον βρει τυχαία στο τηλέφωνο για μια δήλωση, του απάντησε “μη με ενοχλείτε τώρα μαζεύω μανιτάρια”.
Ο Πέρελμαν ήξερε ποιος ήταν, αγαπούσε αυτό που ήταν, είχε κατανοήσει ότι το να λύνει μαθηματικούς γρίφους και να μαζεύει μανιτάρια ήταν ό,τι θα του έδινε χαρά στη ζωή του και δεν ασχολήθηκε ποτέ να ετεροπροσδιοριστεί από κάποιον τρίτο.
Συγκεκριμένα θεωρούσε τους άλλους μαθηματικούς ανίκανους να κρίνουν εάν άξιζε ή όχι ο ίδιος μια βράβευση.

Από την άλλη, ο άνθρωπος της φιλοδοξίας, ο Κωστόπουλος, έχοντας διαρκώς ταυτόχρονα λαγνεία και μίσος για τον εαυτό του, πάσχιζε μια ζωή να γεννήσει στα μάτια των άλλων την εικόνα που ήθελε να δει για τον εαυτό του.
Ακριβά αμάξια, γκόμενες, κουστούμια, μπουζούκια, ψευτογκλαμουριά ποτισμένη με ΕΣΠΑ και χρηματιστηριακές συναλλαγές.
Για πολλούς σαν εικόνα, όνειρο ζωής. Για όποιον αγαπά τον εαυτό του, αξιολύπητο..
Όσο πιο κενή η ουσία, αναγκαστικά τόσο μεγαλύτερη ανάγκη για φανταχτερό περίβλημα.

 

Μην εμπιστεύεστε τους ανθρώπους με φιλοδοξίες. Θέλουν τόσο πολύ να δημιουργήσουν μια εικόνα για αυτό που κάνουν που δεν τους απασχολεί να μπασταρδέψουν το ίδιο το αντικείμενο για να τα καταφέρουν.
Για αυτό και κάθε νέα τέχνη, κάθε νέο ρεύμα, κάθε νέος επιστημονικός κλάδος, αρχίζει με περγαμηνές, από ανθρώπους με όνειρα, ύστερα μπασταρδεύεται και εκμεταλλεύται μέχρι θανάτου από ανθρώπους με φιλοδοξίες και εν τέλει επιβιώνει όταν οι τελευταίοι δουν πως πρέπει να εγκαταλείψουν το πλοίο γιατί το πηγάδι στέρεψε.
Πώς ξεκίνησε η ροκ και πώς κατέληξε 10 χρόνια μετά; Πώς ξεκίνησε το χιπ χοπ και πώς κατέληξε 10 χρόνια μετά;
Πώς ξεκίνησε το όνειρο του Τέσλα για ελεύθερη ενέργεια για όλους και πώς κατέληξε το ρεύμα το πιο εμπορεύσιμο αγαθό από τον Έντισον;

Ακόμα και στην ποπ, αν δεχτούμε πως στη σύγχρονη μορφή της άρχισε από τον Michael Jackson, που έγραφε τη μουσική του, έγραφε στίχους, απαιτούσε οι συναυλίες του να είναι σκηνοθετημένες και χορογραφημένες σαν παραστάσεις, ο ίδιος ήταν ουσιαστικά perfomer και όχι εκτελεστής, απαιτούσε τα clip του να είναι σκηνοθετημένα, κάθε τι που παρουσίαζε χαρακτηριζόταν από μια αισθητική αρτιότητα, για να φτάσουμε στο σήμερα όπου μια ποπ τραγουδίστρια θα συνδυάζει επί σκηνής ένας συνονθύλευμα, από στίχους άλλων, μουσικές άλλων, χορογραφίες άλλων, σκηνοθεσίες άλλων, χωρίς καμία αισθητική σύνδεση μεταξύ τους, χωρίς κανένα όραμα από πίσω.
Γιατί ο βασικός πρωταγωνιστής, η Beyonce πχ, δεν νοιάστηκε για το είδος, αλλά για τη λάμψη του είδους, για την εικόνα του, μεγαλώνοντας και βλέποντας την απήχηση του Jackson στο MTV.

Είναι τεμπέληδες οι φιλόδοξοι. Δεν είναι ράθυμοι, έχουν απίστευτη ενέργεια, αλλά ενέργεια παράκαμψης.
Θα σκαρφιστούν χίλιους και έναν τρόπους να αποφύγουν, να παρακάμψουν την ουσία, γιατί η ουσία είναι πάντα κουραστική, η ουσία θέλει εσωτερικό πόνο.
Θα κλέψουν έργα άλλου, θα προσπαθήσουν να δώσουν στο κοινό τους ακριβως αυτό που θέλει για να πουλήσουν, θα δεχτούν τις σφαγές ή τις αυτοκτονίες αθώων για να ανέλθουν μια καρέκλα.
Είναι επικίνδυνοι οι φιλόδοξοι σε όλους τους τομείς.

Και προσέχτε τους, γιατί στέκονται δίπλα σας. Αυτός που θαυμάζετε, αυτός που αγαπάτε, χωρίς να τον γνωρίζετε σε βάθος, είναι γιατί πάσχισε να τον αγαπήσετε ή να τον θαυμάσετε. Είναι γιατί είναι ένας άνθρωπος της φιλοδοξίας, με τη φιλοδοξία της αποδοχής σας στην προκειμένη.
Το να στέκεσαι δίπλα σε έναν άνθρωπο της φιλοδοξίας (όσο γοητευτικός και να μοιάζει), το να στέκεσαι δίπλα σε κάποιον με τόσο εσωτερικό μίσος να βράζει μέσα του, είναι σαν να χτίζεις πάνω από ηφαίστειο ελπίζοντας όλα να πάνε καλά, επειδή τα πετρώματα εκεί έχουν ιαματική δράση..

Facebook Comments
(Επισκέφθηκε 331 φορές)
Hobo with a pen

Hobo with a pen