Μπαρμπαρούσης, ο τύπος του παρωχημένου πατριαρχικού αρσενικού

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Μπαρμπαρούσης, ο τύπος του παρωχημένου πατριαρχικού αρσενικού

2012 στην Κόρινθο, είμαστε σε αντιρατσιστική εκδήλωση στην κεντρική πλατεία.
Η πλατεία μπροστά στο αστυνομικό τμήμα.
Ο βουλευτής τότε της Χρυσής Αυγής Μπούκουρας παρκάρει το αμάξι του με αναμμένη μηχανή στη μέση του δρόμου μπροστά στο τμήμα, αφού η αστυνομία τον φοβόταν προφανώς, και σκάει με κάτι ασβέρκωτους και καδρόνια στην πλατεία να τραμπουκίσει. Το ύφος του;
Ύφος εφάμιλλο του Jordan όταν έμπαινε στο γήπεδο,
“εγώ είμαι κι άλλος κανείς”.
2 χρόνια μετά καταδικαζόταν σε φυλάκιση και από το βήμα της βουλής έκλαιγε σαν νεογέννητο παρακαλώντας για συγχώρεση.
 
Σήμερα, 2018, ο Μπαρμπαρούσης καλεί το στρατό σε πραξικόπημα, η Χρυσή Αυγή τον διαγράφει (όπως οι Ναζί έδιωξαν τον πολύ βίαιο για την κουλτούρα τους Red Skull) και ο εισαγγελέας του ασκεί δίωξη.
Ελάχιστες ώρες μετά κάνει την εξής δήλωση:
“δυστυχώς τα λόγια μου έτυχαν δόλιας πολιτικής εκμετάλλευσης και παρερμηνείας[…] ξεπερνά κάθε όριο γελοιότητας η άποψη του Π. Καμμένου ότι με μία ατυχή δήλωσή μου, έκανα προπαρασκευαστικές ενέργειες για να καταλυθεί το Πολίτευμα!”.
 
Αυτό το πατριαρχικό κατάλοιπο, η τακτική του πουλάω αντριλίκι και μαγκιά και μετά βάζω την ουρά κάτω απ’ τα σκέλια θα ήταν μια φορά γραφικό αν το έκανε κάποιος άλλης ιδεολογίας.
Όταν όμως ακολουθείται από τους τύπους που σαν κεντρική ιδεολογία προτάσσουν αυτό το “αντριλίκι”, την ντομπροσύνη, την παρωχυμένη πατριαρχική αρχιδοσύνη, τότε γίνεται δέκα φορές πιο γραφικό και κυρίως χρήσιμο.
 
Ναι χρήσιμο. Όταν κάτι χάνεται στο χρόνο, συνήθως μυθοποιείται.
Όπως ακούμε συχνά ότι το 60 ήταν αγνές εποχές και αγνοί άνθρωποι, επειδή η μόνη μας γνώση για αυτούς προέρχεται από τις ελληνικές ταινίες.
Όπως οι νοσταλγοί των ταγμασφαλιτών, λένε πως πολεμούσαν για την πατρίδα.
Όπως στα σχολεία μας λένε πως ο Αλέξανδρος υπήρξε ιδεολόγος.
Όπως για ΚΑΘΕ γενιά “οι κοπέλες στο σχολείο τους ήταν μαζεμένες και φρόνιμες αλλά σήμερα οι μαθήτριες έχουν ξεφύγει”.
 
Βάζω στοίχημα πως αν η πατριαρχεία κατέρρεε αύριο σε δέκα χρόνια οι νοσταλγοί της θα μνημόνευαν αυτά τα
“παλιά αρσενικά, τα ντόμπρα, τα σταράτα που δεν υπάρχουν πια”.
Τύποι σαν τον Μπαρμπαρούση πρέπει να υπάρχουν.
Πρέπει να δρουν σαν φάροι που θα μας θυμίζουν από που απομακρυνόμαστε σαν κοινωνία και για ποιο λόγο.
Facebook Comments
(Επισκέφθηκε 232 φορές)
Hobo with a pen

Hobo with a pen