Τι αλλόκοτος ύπνος

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Τι αλλόκοτος ύπνος

Είδα τον Νταλί να ζωγραφίζει την άσφαλτο με παντιλίκια,
τον Καζανόβα να αγκαλιάζει τη γυναίκα και να φτύνει την προίκα.
O Μότσαρτ λέει έκανε beat box στου MC Coolio την κλίκα
κι ο εμποράκος τη Βενετίας πάλευε μάταια να μου σπρώξει μια αντίκα.

 

Η Αλίκη με κοιτούσε χαπακωμένη με δυο υδρόγειους για μάτια,
“ο λαγός με ‘φτυσε, μες στο παιχνίδι ξεχάστηκα και ‘χασα νιάτα”.
Κι η πεντάμορφη να τρέχει να ξεφύγει απ’ τον πρίγκηπα,
“ξέρεις η ομορφιά, σου σκουριάζει τη λογική για αντίποινα”.

 

Κι ήταν ένας ύπνος, τι αλλόκοτος ύπνος

 

Οι νάνοι μαστουρώναν με φύλλα του δάσους γεμίζοντας στάχτες,
“τίποτα τίποτα Χιονάτη μου, στα ορυχεία το ξέρεις είμαστε εργάτες”
κι η Χιονάτη πουθενά, ένα όνειρο σμιλεμένο από έλλειψη
ο ρεαλισμός λίγο κρύβεται, δε χάνεται στης σκέψης την έκλειψη.

 

Ο Κουασιμόδος ελεύθερος να κάνει φιγούρες πάνω στα καμπαναριά
κι ο Μιχαήλ Άγγελος να πίνει παίζοντας χαρτιά με σκυλιά.
Η Μουλάν να παλεύει μεγάλες στρατιές για του λαού της το δίκιο
κι η Αντιγόνη τους ζωντανούς σκλάβους να κοιτάζει με οίκτο.

 

Κι ήταν ένας ύπνος, τι αλλόκοτος ύπνος

 

Η Ραπουνζέλ με χάιδεψε και μου ζήτησε να μη σκοτώσω το δράκο
γνώριζε πια, πως το κυκλάμινο αποκαλύπτεται δίπλα στον κάκτο.
“Πού τρέχεις βοήθα με, αν τη χάσω θα πιω το δηλητήριο”
“όταν η ζωή σου έχει δεσμά Ρωμαίο, ο θάνατος δε μοιάζει μαρτύριο”.

 

Κι ο Βαν Γκογκ να τρέχει κυνηγώντας ανέμελα πεταλούδες στα λιβάδια
“πάλι κόκκαλο από το LSD, δεν τα αντέχει ο τύπος της ζωής τα σκοτάδια”
μου ψιθύρισε ο Νίτσε και με τράβηξε να μου δείξει τον ήλιο
“αυτή είναι όλη η αλήθεια σου, ρούφα πριν σκοτεινιάσει στης ζωής το προσήλιο”.

 

Κι ήταν ένας ύπνος, τι αλλόκοτος ύπνος

 

Ο Σωκράτης μου είπε “τι τώρα τι σε πέντε, τι σε εβδομήντα χρόνια
μπροστά στην αιωνιότητα σκάκι παίζει ο χρόνος με εμάς για πιόνα”.
“Για αυτό μην κρύβεσαι μαζί μας στα νοσταλγικά όνειρά σου
ξύπνα και ζήσε και μάθε, ποτέ δεν είναι αργά, “χτυπάω” φωνάζει η καρδιά σου”.

 

“‘Ωστε ποτέ δεν είναι αργά, παρά μόνο αν είναι αργά” μονολόγησε ο Έλιοτ,
“πιασάρικο αυτό, θα γράψω ένα ποίημα, θα βγάλει κλάμα και γέλιο”.
Κι ο Μπετόβεν να μας κοιτά και να μας παρατηρεί αποσβολωμένος,
δεν καταλάβαινε, προσπαθούσε μα δεν μπορούσε να ακούσει ο καημένος.

 

Κι ήταν ένας ύπνος, τι αλλόκοτος ύπνος

 

Ο Άμλετ να ρωτάει αγχωτικά “Να ζει κανείς;”, περαστικούς στην πλατεία
“παράτα μας ρε πίθηκε” ενοχλημένος να απαντά ο Δαρβίνος “ε ρε, μανία!”
Κι ο Διογένης να ακούει και να μας περιγελά με αυταρέσκεια
“εμένα που με βλέπεις έχω γαμήσει Λαϊδα, δε σου κοστίζει η ανέχεια”.

 

Ο Σίσσυφος ένα βράχο να προσπαθεί να κυλήσει στην κορυφή
κι η πονηριά μια πόρνη που σταδιακά σε διαβρώνει με κάθε φιλί.
Ο Μπαγκς Μπάνυ να κλέβει στα ζάρια τον Ντοστογιέφσκι
κι εκείνος να ουρλιάζει “είσαι άθλιος, ίδιος με τη ζωή ψεύτης και κλέφτης!”

 

Κι ήταν ένας ύπνος, τι αλλόκοτος ύπνος

 

Στελέχη πολυεθνικών να ντύνουν και να στολίζουν τον Δον Ζουάν,
“από κορίτσια θα πλουτίσουμε, όσο για σένα ανταγωνίζονται και για σένα μεθάν.”
Κι εκείνος να νιώθει ένας βάρος που αν όμως πετάξει θα μείνει τόσο άδειος
κι ο Κουασιμόδος, που τώρα του κλείνει το μάτι, να φαντάζει τόσο γεμάτος.

 

Ο Σεφέρης μας δέχθηκε για λίγο στο τραπέζι του πριν βάλει τις φωνές
κι ο θείος Κάρλιν μας είπε ένα αστείο πριν κάνει κήρυγμα για ηθικές εντολές.
Και βρεθήκαμε στη Λευκάτα με τη Σαπφώ να ισορροπεί πριν πηδήξει
“το σώμα μου πέθανε σαν έμαθε πως εκείνος ποτέ ξανά δε θα το αγγίξει”.

 

Κι ήταν ένας ύπνος, τι αλλόκοτος ύπνος

 

Και τώρα ξεμείναμε μόνοι, στα έσχατα του απόκοσμου και του αλλόκοτου,
ο Ελύτης, ο Βάρναλης κι ο Καρυωτάκης που δεν τον άφηνες μόνο του.
“γιατί αγκαλιάζεις το μαύρο Κώστα, το λευκό της ζωής πιάσε με λάσο”
“o καθείς ζει απ’ τα μάτια του”, ειπ’ ο Κωσταντής, “ένας αυξάνει, άλλος πάει πάσο”.

 

Και σωπάσαμε καθώς είδαμε να γεννιούνται τόσοι κόσμοι όσοι και οι ανθρώποι,
“μα φυσικά, είν’ άλλο πράμα η υπόσταση κι άλλο οι επήρειες και οι τρόποι”.
“Συγνώμη Μπαρούχ, αρκετά οι μαλακίες, ας νιώσουμε μια πενιά του Μάρκου”,
διέκοψε ο Μάνος, κάθισε στο πιάνο και θυμηθήκαμε πως ζούσαμε κάπου κάπου.

 

Facebook Comments
(Επισκέφθηκε 175 φορές)
Hobo with a pen

Hobo with a pen